Voorzitter,
Mensen gebruiken drugs om uiteenlopende redenen, zoals nieuwsgierigheid, sociale druk, ontspanning of het omgaan met stress en problemen. Voor sommigen bieden drugs tijdelijk een gevoel van controle, plezier of ontsnapping. Maar er zijn ook mensen die drugs gebruiken vanwege negatieve omstandigheden, zoals stress, eenzaamheid, trauma of problemen waar zij geen andere uitweg voor zien. Voor sommigen is drugsgebruik een manier om pijn, angst of somberheid tijdelijk te onderdrukken.
De ChristenUnie kijkt met zorg naar de uitkomsten van het rioolwateronderzoek. Niet alleen vanwege de cijfers, maar vooral vanwege wat daarachter schuilgaat: mensen, gezinnen, jongeren en buurten die geraakt worden door middelengebruik en de gevolgen daarvan. Drugsproblematiek is nooit een geïsoleerd verschijnsel; zij raakt onze veiligheid, onze gezondheid en de toekomst van onze kinderen.
Allereerst de ondermijning. De handel in drugs is een verdienmodel dat onze rechtsstaat aantast en onze wijken onder druk zet. De ChristenUnie vraagt het college: welke aanvullende stappen worden gezet om drugscriminaliteit en criminele inmenging in panden, verhuur en bedrijventerreinen verder terug te dringen? En hoe wordt de samenwerking met politie, OM, woningcorporaties en zorgpartners concreet versterkt, zodat signalen sneller worden opgepakt en opgevolgd?
Of zijn alle acties die naar aanleiding van het rapport in 2023 zijn ingezet voldoende, en zo ja, welke gevolgen zien we hier dan van?
Tegelijk zien wij een zorgwekkende normalisering van drugsgebruik, met name onder jongeren en jongvolwassenen. Onze vraag aan het college is dan ook welke stappen er kunnen worden gezet om deze normalisering actief tegen te gaan. Hoe zorgen we ervoor dat preventie niet afhankelijk is van losse projecten, maar structureel wordt verankerd in scholen, sportverenigingen, jongerenwerk en het uitgaansleven?
Voor de ChristenUnie staat de bescherming van kinderen en jeugdigen centraal. Jongeren groeien op in een samenleving waarin middelengebruik steeds zichtbaarder is, terwijl hun brein nog in ontwikkeling is en hun weerbaarheid nog moet groeien. Is er voldoende aandacht voor vroegsignalering binnen onderwijs, jeugdzorg en wijkteams, zodat we niet pas ingrijpen als problemen al ernstig zijn? Ondersteunen we scholen genoeg wanneer zij jongeren zien afhaken door veelvuldig drugsgebruik?
Goede, eerlijke en toegankelijke voorlichting is daarbij essentieel. Kan het college toelichten hoe ervoor wordt gezorgd dat voorlichting actueel, betrouwbaar en afgestemd is op verschillende doelgroepen zoals jongeren, ouders en kwetsbare groepen? En is het college bereid om voorlichting nadrukkelijk te verbinden met thema’s als mentale gezondheid, weerbaarheid en levensvaardigheden?
Tot slot wil de ChristenUnie nadrukkelijk aandacht vragen voor de toegang tot verslavingszorg. Wie worstelt met middelengebruik moet snel en zonder drempels geholpen kunnen worden. Hoe wordt geborgd dat mensen met beginnende problematiek tijdig passende hulp krijgen, voordat verslaving escaleert en schade aan henzelf en hun omgeving groter wordt? Want we horen hier toch ook verhalen van mensen die bij VNN aan de bel trekken, maar dat het zo strikt en streng is dat trajecten vroegtijdig ten einde komen.
Voorzitter, de ChristenUnie kiest voor een integrale aanpak: stevig waar het gaat om criminaliteit en ondermijning, beschermend waar het gaat om kinderen en jongeren, preventief in beleid en barmhartig in zorg. Wij roepen het college op om deze lijn vast te houden en verder te versterken, zodat wij bouwen aan een veilige, gezonde en rechtvaardige samenleving.
